اگر داغ رسم قدیم شقایق نبود
اگر دفتر خاطرات طراوت
                                پر از ردپای دقایق نبود
اگر ذهن آیینه خالی نبود
اگر عادت عابران بی خیالی نبود
اگر گوش سنگین این کوچه ها
                                    فقط یک نفس می توانست
                                     طنین عبوری نسیمانه را به خاطر سپارد
اگر آسمان می توانست یکریز
                                    شبی چشم های درشت تو را جای شبنم ببارد
اگر ردپای نگاه تو را باد و باران
                                        از این کوچه ها آب و جارو نمی کرد
اگر قلک کودکی لحظه ها را پس انداز می کرد
اگر خاک کافر نبود
                        و روی حقیقت نمی ریخت
اگر ساعت آسمان دور باطل نبود
اگر کوه ها کر نبودند
اگر آب ها تر نبودند
اگر باد می ایستاد
اگر حرف های دلم بی اگر بود
اگر فرصت چشم من بیشتر بود
اگر می توانستم از خاک
                              یک دسته لبخند پرپر بچینم
                                                               تورا می توانستم
                                                                                   ای دور
                                                                                   از دور
یک بار دیگر ببینم!

 

 

به یاد قیصر عزیز و تشکر از وبلاگ آتنا

اگر خواســـتی بیایی

من هـمان جـایی هســـتم که بودم

همان جـایی که

رهــــــــایم کردی ...

***

مراچون قطره ی اشک زچشم انداختی ،رفتی

تـوهم ای نــــازنین ! قدرمــرانشناختـی رفتـی

                                                     بــه چندین آرزو چون ســایه درپای تو افتادم

ولـــی دامن فشاندی قدبه نازافراختـی ،رفتــی

رفتی و از رفتن تو، قلب آینه شکسته
                                               کوچه ها در خلوت شب، پنجره ها همه بسته
آسمان خاکستری رنگ، بغض باران در نگاهش
                                                          خنجری در سینه دارد، توده ابر سیاهش
بی تو من از نسل بارانم، بارانم، بارانم
                                                چون ابر بهارانم، گریانم، گریانم، گریانم
بی تو من با چشم گریان، سیل غم برد آشیانم
                                                           خواب سرخ بوسهایت می نشیند بر لبانم